Na tien jaar volgt Bep van Sloten Joke van Maanen  op als nieuwe voorzitter  .

Lees het interview met de nieuw aantredende voorzitter

Wie regelmatig in de Oude Kerk komt die kent haar beslist. We hebben het over Bep van Sloten. Zij en de leden van haar gezin zijn al sinds mensenheugenis - trouwe en bovenal actieve - leden van de gemeente van de Oude Kerk. De redacteur van Rond de Oude Kerk treft Bep in een zeker Haags etablissement, en dat is op de valreep tussen terugkomst (uit Armenië) en vertrek naar verre oorden (nu Laos) waar zij opdrachten voor hulporganisatie Save the Children gaat uitvoeren. De aanleiding voor het gesprek ligt dichter bij huis. Bep heeft namelijk sinds september dit jaar het stokje overgenomen van Joke van Maanen, als voorzitter van de Raad van Kerken, afdeling Leidschendam-Voorburg. Wij spreken met haar over het waarom van deze keuze in haar toch al drukke  bestaan, oftewel wat drijft haar hier toe?

"Na 10 jaar vond Joke van Maanen het tijd om de voorzittershamer aan iemand anders door te geven. In die tijd heeft Joke fantastisch werk verricht voor de gezamenlijke vertegenwoordiging van alle kerkgenootschappen in de gemeente Leidschendam-Voorburg", vertelt Bep vol enthousiasme. "Want dat is wat de Raad van Kerken in feite is en samenwerking tussen kerken is daarbij het grote thema. Ik was zelf al actief in de Raad als vertegenwoordiger van de Oude Kerk dus bekend met het werk. Aanvankelijk dacht ik dat ik dat naast mijn werk voor adoptiekinderen en andere bezigheden – onder andere als wijkouderling voor de Oude Kerk – er wel even bij kon doen. Ik dacht vooral bezig te zijn met het technisch leiden van de vergaderingen. Maar daar heb ik mij een beetje op verkeken: er komt bij het voorzitterschap van de Raad namelijk toch wel wat meer kijken."

Wat zijn dan de zaken waar de Raad zich zoal druk over maakt?

"Aanvankelijk heeft de Raad zich sterk gericht op het bevorderen van de oecumene en gezamenlijke diensten, waarbij de nadruk lag op het elkaar wederzijds leren kennen. Daarmee was de focus van de Raad vooral naar binnen gericht.", verduidelijkt Bep waarna zij vervolgt: "Nu zitten wij als kerken in een ander tijdsgewricht. Zo heeft de Raad als gevolg van kerksluitingen een andere samenstelling gekregen. Inmiddels zijn wij met een positieve instelling aan het denken geslagen over de vraag wat wij voor Leidschendam-Voorburg kunnen betekenen."

Wat betekent dit concreet? Oftewel: wat gaan de inwoners van Leidschendam-Voorburg hiervan merken?

"Zoals overal in Nederland zie je ook in onze gemeente een verschraling van de voorzieningen voor de zwakkeren in de samenleving. In de vorige vergadering heb ik ter illustratie een filmpje vertoond, gemaakt door de jongeren van de Oude Kerk, dat is geïnspireerd door het verhaal van de Barmhartige Samaritaan. Het omzien naar de zwakkeren in onze gemeenten wordt onze eerste prioriteit. In dezelfde vergadering heeft de wethouder Sociale Zaken aangegeven dat hij ons graag als signaleringspunt voor eventuele misstanden wil benutten. Dat is zeker een compliment."

"Als tweede prioriteit hebben wij benoemd dat wij vanaf komend jaar meer willen doen in Leidschendam, zoals het organiseren van diensten van de Raad in de kerken van Leidschendam . Als startmoment is de Gebedsdienst voor de Eenheid gekozen die in januari 2012 in de Dorpskerk in Leidschendam wordt gehouden, aldus Bep. En er volgen in de loop van het jaar meer activiteiten."

"Als laatste punt", vervolgt Bep, "willen wij inzetten op het vergroten van de zichtbaarheid van de kerken naar buiten toe. Wij hebben daarover al een inspirerend gesprek gevoerd met de PR-commissie. Immers: de kerk leeft en is actief op velerlei terreinen en dat gaan wij letterlijk in beeld brengen. Natuurlijk: de samenleving individualiseert en seculariseert. Maar dat betekent niet dat wij nu moeten berusten in het beeld van de kerk als een passieve hobby voor veelal bejaarde gemeenteleden! Wij hebben hierin als kerken een gezamenlijke opdracht. Bovendien kunnen wij als kerken ook nog veel leren van elkaars initiatieven op dit terrein. Wij moeten met elkaar zoeken naar wat ons als kerken bindt en niet naar wat ons scheidt.

En wat drijft jou hierbij? Wat is de parallel tussen jouw werk voor kinderen in verre landen en wat je hier dichtbij huis doet voor de Raad?

"Ik word sterk geïnspireerd door de gedachte dat je leeft in een bepaalde afhankelijkheid van God. En dat iedereen op aarde hierin een opdracht heeft. Dat is voor mij heel essentieel en ook om ‘ja’ te zeggen tegen deze functie. Natuurlijk ben ik ook dankbaar dat ik hiervoor ook de mogelijkheid krijg. Zo word ik in mijn werk als ouderling ondersteund door een stel actieve mensen die het meeste bezoekwerk afleggen in de gemeente van de Oude Kerk. Hierdoor ben ik in staat om vanuit de godsdienst met dezelfde passie bezig te zijn voor de Raad van Kerken als voor ouderloze kinderen in de Derde Wereld", zo besluit Bep.

Peter Boverhoff